Το άρθρο Καλό καλοκαίρι! εμφανίστηκε πρώτα στο Xirogiannopoulos Insurance Brokers.

Σύμφωνα με επαγγελματίες της ασφαλιστικής αγοράς, μεγάλο μέρος των παρεξηγήσεων προέρχεται από το γεγονός ότι πολλοί ασφαλισμένοι δεν διαβάζουν ποτέ το συμβόλαιό τους ή θεωρούν δεδομένο ότι όλες οι ασφαλιστικές καλύψεις είναι ίδιες. Το αποτέλεσμα είναι να δημιουργούνται προσδοκίες που δεν ανταποκρίνονται πάντα στην πραγματικότητα.

Μία από τις πιο συνηθισμένες παρανοήσεις αφορά την ασφάλεια αυτοκινήτου. Δεν σημαίνει ότι επειδή ένα όχημα είναι ασφαλισμένο, καλύπτονται όλες οι ζημιές. Για παράδειγμα, ένα βασικό ασφαλιστήριο αστικής ευθύνης αποζημιώνει μόνο τις ζημιές που προκαλεί ο οδηγός σε τρίτους και όχι τις ζημιές του ίδιου του οχήματος από σύγκρουση, φυσικά φαινόμενα ή βανδαλισμό.

Αντίστοιχα, αρκετοί ιδιοκτήτες κατοικιών θεωρούν ότι η ασφάλεια του σπιτιού τους καλύπτει κάθε πιθανή καταστροφή. Ωστόσο, κάθε συμβόλαιο περιλαμβάνει συγκεκριμένες καλύψεις. Αν δεν έχει προβλεφθεί, για παράδειγμα, προστασία από πλημμύρα, σεισμό ή άλλους φυσικούς κινδύνους, η αποζημίωση μπορεί να μην καταβληθεί.

Στην ασφάλιση υγείας, οι παρεξηγήσεις είναι εξίσου συχνές. Πολλοί θεωρούν ότι όλες οι εξετάσεις, οι νοσηλείες ή οι θεραπείες καλύπτονται αυτόματα. Στην πράξη, υπάρχουν αναμονές, όρια αποζημίωσης, συμμετοχές και ειδικοί όροι που διαφοροποιούνται ανά πρόγραμμα.

Ένα ακόμη σημείο που συχνά δημιουργεί προβλήματα είναι η έννοια της απαλλαγής. Πρόκειται για το ποσό που αναλαμβάνει να πληρώσει ο ίδιος ο ασφαλισμένος πριν ενεργοποιηθεί η ασφαλιστική κάλυψη. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που το ανακαλύπτουν μόνο όταν έρθει η ώρα της αποζημίωσης.

Σημαντικό ρόλο παίζει επίσης η σωστή δήλωση των στοιχείων κατά την ασφάλιση. Λανθασμένες πληροφορίες ή σημαντικές παραλείψεις μπορεί να δημιουργήσουν προβλήματα ακόμη και στην καταβολή της αποζημίωσης, ιδιαίτερα όταν επηρεάζουν την εκτίμηση του κινδύνου.

Οι ειδικοί συμβουλεύουν τους ασφαλισμένους να επανεξετάζουν τα ασφαλιστήριά τους τουλάχιστον μία φορά τον χρόνο. Οι ανάγκες μιας οικογένειας ή μιας επιχείρησης μεταβάλλονται, ενώ νέα ασφαλιστικά προϊόντα προσφέρουν συχνά καλύτερες καλύψεις ή πιο ανταγωνιστικό κόστος.

Η ασφάλιση δεν είναι ένα τυπικό έγγραφο που μπαίνει σε ένα συρτάρι. Είναι ένα εργαλείο οικονομικής προστασίας, το οποίο λειτουργεί αποτελεσματικά μόνο όταν ο ασφαλισμένος γνωρίζει τι ακριβώς αγοράζει. Λίγα λεπτά ενημέρωσης σήμερα μπορούν να αποτρέψουν δυσάρεστες εκπλήξεις αύριο και να κάνουν τη διαφορά τη στιγμή που θα χρειαστεί πραγματικά η προστασία της ασφάλισης.

Αναδημοσίευση: www.insuranceworld.gr

Το άρθρο Οι 10 μεγαλύτερες παρεξηγήσεις στις ασφαλίσεις εμφανίστηκε πρώτα στο Xirogiannopoulos Insurance Brokers.

Τι είναι ο καύσωνας;

Ο καύσωνας είναι η περίοδος του καλοκαιριού που η θερμοκρασία είναι πολύ υψηλότερη σε σχέση με τον μέσο όρο. Η ύπαρξη αυξημένων επιπέδων υγρασίας καθιστά τις υψηλές θερμοκρασίες πιο επικίνδυνες για τον οργανισμό μας.

Ποια νοσήματα προκαλούνται από την έκθεση σε αυξημένες θερμοκρασίες στον καύσωνα;

Οι υψηλές θερμοκρασίες του καύσωνα προκαλούν δύο κυρίως παθήσεις: την ηλίαση (θερμική εξάντληση) και την θερμοπληξία.

Ο οργανισμός μας για να λειτουργεί σωστά πρέπει να διατηρεί στο εσωτερικό του μια σταθερή θερμοκρασία. Σε περιπτώσεις που αυτή αυξάνεται προσπαθεί να αποβάλει την περίσσεια θερμότητα κυρίως με τον ιδρώτα. Όταν όμως στο περιβάλλον υπάρχει υπερβολική ζέστη αυτός ο μηχανισμός δεν επαρκεί για τη μείωση τη θερμοκρασίας του οργανισμού μας. Η αύξηση της θερμοκρασίας του σώματός μας μπορεί να προκαλέσει βλάβες στον εγκέφαλο και σε άλλα ζωτικά όργανα.

Ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο;

Από την αυξημένη θερμοκρασία κινδυνεύουν περισσότερο οι ηλικιωμένοι, τα μικρά παιδιά και όσοι πάσχουν από χρόνια καρδιαγγειακά ή αναπνευστικά νοσήματα (όπως η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια). Κίνδυνο μπορεί να διατρέξουν ακόμα και νεότεροι άνθρωποι όταν αθλούνται ή εκτελούν έντονες σωματικές εργασίες την περίοδο ενός καύσωνα, καταναλώνουν αλκοόλ δεν προστατεύονται από τον ήλιο και δεν προσλαμβάνουν αρκετά υγρά.

Πότε είναι αυξημένος ο κίνδυνος στον καύσωνα;

• Όταν υπάρχουν αυξημένα επίπεδα υγρασίας
• Όταν αθλούμαστε ή εκτελούμε κάποια έντονη σωματική εργασία την περίοδο του καύσωνα
• σε κατανάλωση αλκοόλ
• σε χρήση φαρμάκων προκαλούν απώλεια υγρών πχ. διουρητικών
• όταν δεν προσλαμβάνουμε αρκετά υγρά
• όταν υπάρχει παχυσαρκία
• σε ύπαρξη καρδιολογικών ή αναπνευστικών προβλημάτων

Τι είναι η ηλίαση (θερμική εξάντληση) και τι η θερμοπληξία;

Η έκθεση στις υψηλές θερμοκρασίες το καύσωνα μπορεί να οδηγήσει από την ηλίαση στην θερμοπληξία.

Κατά την ηλίαση η άνοδος της θερμοκρασίας του σώματος και η απώλεια υγρών και ηλεκτρολυτών, οδηγεί στα παρακάτω συμπτώματα:

• Έντονη αδιαθεσία και αδυναμία
• Λιποθυμικές τάσεις – υπόταση
• Κεφαλαλγία, ζάλη
• Μυϊκές κράμπες
• Έντονη δίψα
• Εφίδρωση με πιθανώς κρύο δέρμα
• Ταχυκαρδία

Αν τα συμπτώματα της ηλίασης δεν αντιμετωπιστούν γρήγορα τότε μπορεί να συμβεί θερμοπληξία στην οποία υπάρχει επιπλέον:

• Απώλεια συνείδησης-σύγχυση και αποπροσανατολισμός
• Μεγάλη αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος ( ≥40 to 41°C)

Τρόποι προστασίας από τον καύσωνα

Ο καλύτερος τρόπος προστασίας από τον καύσωνα είναι η ενημέρωση και η εφαρμογή των παρακάτω οδηγιών:

• αποφύγετε την έκθεση σε αυξημένες θερμοκρασίες (πχ εξωτερικοί χώροι ή ηλιοθεραπεία) και παραμείνετε σε μέρη δροσερά και κλιματιζόμενα
• αποφύγετε μέρη όπου επικρατεί συνωστισμός
• αναβάλλετε την εργασία ή την άσκηση σε εξωτερικούς χώρους
• μειώστε τις άσκοπες μετακινήσεις για εργασία ή αναψυχή
• φορέστε άνετα, ελαφριά, ανοιχτόχρωμα ρούχα και χρησιμοποιήστε καπέλο και γυαλιά ήλιου
• φροντίστε να είστε επαρκώς ενυδατωμένοι πριν την έξοδο από το σπίτι ή την εργασία και να πίνετε άφθονα υγρά (νερό και χυμούς φρούτων) όσο βρίσκεστε σε εξωτερικούς χώρους.
• αποφύγετε το αλκοόλ και τα βαριά γεύματα
• φροντίστε η διατροφή σας να αποτελείται από ελαφρά και μικρά γεύματα, φρούτα και λαχανικά. Αποφύγετε τις λιπαρές τροφές
• εάν αισθανθείτε την παραμικρή αδιαθεσία αναζητήστε άμεσα ένα κλιματιζόμενο χώρο πιείτε αρκετά υγρά και εάν είναι δυνατόν κάντε ένα χλιαρό ντους. Διαφορετικά τοποθετείστε υγρά επιθέματα στο κεφάλι και στο λαιμό.
• εάν πάσχετε από χρόνια καρδιαγγειακά ή αναπνευστικά νοσήματα να είστε επιπλέον προσεκτικοί την περίοδο του καύσωνα και να ακολουθείτε πιστά τις οδηγίες του ιατρού σας. Συμβουλευτείτε τον για πιθανές επιπλέον ειδικές οδηγίες την περίοδο του καύσωνα
• προστατεύστε τα μικρά παιδιά και τους ηλικιωμένους μετακινώντας τους σε δροσερούς και κλιματιζόμενους χώρους. Φροντίστε να υπάρχει επίβλεψη τους όσο διαρκεί το φαινόμενο του καύσωνα.
• εάν γνωρίζετε ότι υπάρχουν ηλικιωμένοι μόνοι τους σε γειτονικά διαμερίσματα ή οικίες μεριμνήστε ώστε να υπάρχει επικοινωνία και να τους έχουν παρασχεθεί τα απαραίτητα μέτρα προστασίας για τον καύσωνα. Με το ενδιαφέρον σας μπορεί να σώσετε μια ζωή!.

Έχουν οι ασθενείς με αναπνευστικά προβλήματα επιπλέον κίνδυνο σε περίπτωση καύσωνα;

Οι ασθενείς με αναπνευστικά προβλήματα όπως άσθμα και χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια διατρέχουν επιπλέον κίνδυνο την περίοδο του καύσωνα.

Για το λόγο αυτό θα πρέπει να ακολουθούν τις γενικές οδηγίες προστασίας, να λαμβάνουν την καθημερινή τους αγωγή, και να τους έχουν δοθεί σαφείς οδηγίες σε περίπτωση που αναπτύξουν συμπτώματα όπως δύσπνοια και βήχα.

Αναδημοσίευση: www.insurancedaily.gr

Το άρθρο Πώς θα προστατευτείτε από τον καύσωνα εμφανίστηκε πρώτα στο Xirogiannopoulos Insurance Brokers.

Του Νίκου Μάντικα, Διπλ. Πολιτικού Μηχανικού, MEng (Hons), MSc, DIC, MBA, Insurance Broker, Technical Manager της We Insurance

Η πρόσφατη κατάρρευση της πολυκατοικίας στα Πετράλωνα, κατά τη διάρκεια εργασιών σε όμορο οικόπεδο, επανέφερε στο προσκήνιο ένα κρίσιμο ζήτημα για τον τεχνικό και ασφαλιστικό κόσμο: τη διαχείριση του κατασκευαστικού κινδύνου και των αναλογούντων ευθυνών. Ανεξάρτητα από τα ακριβή αίτια του περιστατικού, τα οποία θα διερευνηθούν από τις αρμόδιες αρχές, κάθε τεχνικό έργο που εκτελείται σε πυκνά δομημένο αστικό περιβάλλον ενέχει κινδύνους που μπορούν να επηρεάσουν γειτονικές κατασκευές, περιουσίες και, πρωτίστως, την ανθρώπινη ζωή.

Η αποτελεσματική διαχείριση αυτών των κινδύνων ξεκινά πολύ πριν από την έναρξη των εργασιών. Η αναγνώριση και αξιολόγηση των τεχνικών κινδύνων, η γεωτεχνική διερεύνηση, η επιλογή της κατάλληλης μεθόδου εκσκαφής και αντιστήριξης, η λήψη προληπτικών μέτρων και, όπου απαιτείται, η τεχνική αποτύπωση της προϋπάρχουσας κατάστασης των όμορων κτιρίων, αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για τον περιορισμό της πιθανότητας και της έκτασης μιας ζημιάς.

Στην ίδια λογική εντάσσεται και ο σωστός σχεδιασμός του ασφαλιστικού προγράμματος. Ένα ασφαλιστήριο Contractors’ All Risks (CAR) δεν περιορίζεται στην κάλυψη του ίδιου του έργου, αλλά μπορεί να συμπληρωθεί, όπου αυτό απαιτείται από τη φύση του έργου, με εξειδικευμένες επεκτάσεις, όπως, ενδεικτικά, η κάλυψη της υφιστάμενης περιουσίας του Κυρίου του Έργου ή περιουσίας που βρίσκεται υπό την ευθύνη του, η κάλυψη εσφαλμένης μελέτης (Faulty Design) και ελαττωματικών υλικών ή κακοτεχνίας (Defective Materials / Workmanship). Εξίσου κρίσιμες είναι οι καλύψεις της Αστικής Ευθύνης έναντι Τρίτων, της Εργοδοτικής Ευθύνης, καθώς και της Επαγγελματικής Αστικής Ευθύνης των μελετητών και επιβλεπόντων μηχανικών.

Σε έργα εκσκαφών, ιδιαίτερη σημασία έχουν ο Ειδικός Όρος 102, για ζημιές σε εγκαταστάσεις Οργανισμών Κοινής Ωφελείας (ΟΚΩ), και ο Ειδικός Όρος 120 (Vibration, Removal or Weakening of Support), ο οποίος επεκτείνει την κάλυψη της αστικής ευθύνης έναντι τρίτων για ζημιές που προκαλούνται από δονήσεις ή από την αφαίρεση ή εξασθένηση της στήριξης γειτονικών κατασκευών. Η ενεργοποίησή του, όμως, προϋποθέτει ότι πριν από την έναρξη των εργασιών έχουν ληφθεί τα κατάλληλα μέτρα πρόληψης, ενώ, όπου απαιτείται από τη φύση και το προφίλ του κινδύνου, προηγείται τεχνική αποτύπωση (Dilapidation Report) των όμορων ιδιοκτησιών. Σε κάθε περίπτωση, εξαιρούνται ζημιές που ήταν προβλέψιμες βάσει της φύσης του έργου ή του τρόπου εκτέλεσής του. Με άλλα λόγια, η ασφαλιστική κάλυψη δεν υποκαθιστά την ορθή τεχνική πρακτική αλλά την προϋποθέτει.

Εφόσον επέλθει ζημία, η διαδικασία αποζημίωσης απαιτεί τεχνική διερεύνηση και καταλογισμό ευθυνών μεταξύ των εμπλεκομένων. Ανάλογα με τα πραγματικά περιστατικά, μπορεί να ενεργοποιηθούν περισσότερα του ενός ασφαλιστήρια, όπως το Κατά Παντός Κινδύνου Έργου (CAR), η Αστική Ευθύνη έναντι Τρίτων, η Επαγγελματική Αστική Ευθύνη Μηχανικού, αλλά και ασφαλιστήρια περιουσίας των πληγέντων ιδιοκτητών, εφόσον πληρούνται οι όροι και οι προϋποθέσεις τους.

Δεν πρέπει επίσης να παραγνωρίζεται ότι αρκετές κατοικίες αποτελούν αντικείμενο στεγαστικής χρηματοδότησης και, συνεπώς, ένα ολοκληρωμένο ασφαλιστήριο περιουσίας προστατεύει όχι μόνο τον ιδιοκτήτη, αλλά συμβάλλει και στη διαφύλαξη των συμφερόντων ενός ενδεχόμενου ενυπόθηκου δανειστή.

Η επιλογή των ασφαλιστικών καλύψεων δεν είναι διαδικασία συμπλήρωσης ενός εντύπου αλλά αποτέλεσμα της σωστής αναγνώρισης, αξιολόγησης και αποτύπωσης του τεχνικού κινδύνου. Η πραγματική αξία της ασφάλισης δεν βρίσκεται μόνο στην αποζημίωση μετά από ένα ζημιογόνο γεγονός. Βρίσκεται κυρίως στη συμβολή της στον σωστό σχεδιασμό και στη συνολική διαχείριση του κινδύνου ήδη από το στάδιο της προετοιμασίας του έργου. Γιατί η ασφάλιση δεν αρχίζει με την έκδοση του ασφαλιστηρίου. Αρχίζει με τη σωστή εκτίμηση του κινδύνου, πολύ πριν από την πρώτη εκσκαφή.

Αναδημοσίευση: www.insurancedaily.gr

Το άρθρο Πετράλωνα: Το ατύχημα που υπενθύμισε ότι η διαχείριση του κινδύνου ξεκινά πριν από την πρώτη εκσκαφή εμφανίστηκε πρώτα στο Xirogiannopoulos Insurance Brokers.

Η σύντομη απάντηση είναι μάλλον καθησυχαστική για όσους φαντάζονται έναν κόσμο γεμάτο «ρομποταξί»: ναι, πιθανότατα θα δούμε οχήματα χωρίς οδηγό μέσα στις επόμενες δύο δεκαετίες, αλλά όχι με τον τρόπο που συνήθως φανταζόμαστε.

Από το Cruise Control στο πλήρως αυτόνομο όχημα

Οι ειδικοί διακρίνουν έξι επίπεδα αυτοματοποίησης, από το Επίπεδο 0 (καμία αυτοματοποίηση) έως το Επίπεδο 5, όπου το όχημα μπορεί να κινηθεί οπουδήποτε χωρίς καμία ανθρώπινη παρέμβαση. Στην πραγματικότητα, τα περισσότερα αυτοκίνητα που κυκλοφορούν σήμερα βρίσκονται μεταξύ Επιπέδου 1 και 2, δηλαδή διαθέτουν συστήματα υποβοήθησης αλλά όχι πραγματική αυτονομία. 

Ακόμη και τα πιο προηγμένα συστήματα που προσφέρουν σήμερα οι κατασκευαστές παραμένουν υπό την ευθύνη του οδηγού. Το πλήρως αυτόνομο όχημα, το περίφημο Level 5, εξακολουθεί να αποτελεί τεχνολογικό και ρυθμιστικό στόχο και όχι καθημερινή πραγματικότητα. 

Πόσο κοντά είμαστε;

Εδώ τα νέα είναι λιγότερο εντυπωσιακά από τους τίτλους των τελευταίων ετών.

Μελέτη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εκτιμά ότι η επόμενη δεκαετία θα χαρακτηρίζεται κυρίως από περιορισμένη ανάπτυξη οχημάτων Επιπέδου 4, δηλαδή οχημάτων που μπορούν να κινούνται χωρίς οδηγό μόνο σε συγκεκριμένες συνθήκες και προκαθορισμένες περιοχές. 

Με άλλα λόγια, είναι πολύ πιθανό μέχρι το 2035 να βλέπουμε:

• αυτόνομα λεωφορεία σε συγκεκριμένες διαδρομές,
• οχήματα διανομών σε ελεγχόμενες ζώνες,
• ρομποταξί σε μεγάλες πόλεις,
• αυτόνομα οχήματα σε λιμάνια, αεροδρόμια και βιομηχανικές εγκαταστάσεις.

Αυτό που είναι πολύ λιγότερο πιθανό είναι να αγοράζει ο μέσος Έλληνας ένα πλήρως αυτόνομο Ι.Χ. και να κοιμάται ενώ το αυτοκίνητο τον πηγαίνει από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη. 

Και η Ελλάδα;

Αν το ερώτημα είναι αν θα δούμε οχήματα χωρίς οδηγό στους ελληνικούς δρόμους μέσα στα επόμενα 20-30 χρόνια, η απάντηση είναι σχεδόν βέβαια ναι.

Αν όμως το ερώτημα είναι αν θα αποτελούν τον κανόνα, η απάντηση είναι μάλλον όχι.

Η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζει μόνο τεχνολογικές προκλήσεις αλλά και ζητήματα υποδομών. Τα αυτόνομα οχήματα λειτουργούν καλύτερα σε δρόμους με άριστη σήμανση, ψηφιακούς χάρτες υψηλής ακρίβειας και προηγμένες τηλεπικοινωνιακές υποδομές.

Γι’ αυτό είναι πιθανότερο να δούμε πρώτα εφαρμογές σε:

• αεροδρόμια,
• τουριστικές περιοχές,
• κλειστές αστικές διαδρομές,
• logistics και εμπορευματικές μεταφορές.

Η Γερμανία, η Γαλλία και η Βρετανία έχουν ήδη θεσπίσει ή προωθούν ειδικά νομικά πλαίσια για οχήματα Επιπέδου 4, ενώ πιλοτικά προγράμματα λειτουργούν σε αρκετές ευρωπαϊκές πόλεις. 

Τι θα αλλάξει στη ζωή μας;

Αν η τεχνολογία ωριμάσει, οι αλλαγές θα είναι τεράστιες.

Καταρχάς, η οδική ασφάλεια αναμένεται να βελτιωθεί σημαντικά. Πάνω από το 90% των τροχαίων ατυχημάτων συνδέονται σήμερα με ανθρώπινο λάθος. Η κόπωση, η απόσπαση προσοχής, η κατανάλωση αλκοόλ ή η υπερβολική ταχύτητα είναι παράγοντες που ένα αυτόνομο σύστημα θεωρητικά μπορεί να εξαλείψει. 

Παράλληλα, θα αλλάξει ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε την ιδιοκτησία του αυτοκινήτου. Πολλοί αναλυτές εκτιμούν ότι θα αυξηθούν οι υπηρεσίες μετακίνησης κατά παραγγελία (mobility-as-a-service), όπου ο χρήστης δεν θα αγοράζει όχημα αλλά θα καλεί ένα αυτόνομο όχημα όταν το χρειάζεται.

Οι ηλικιωμένοι, τα άτομα με κινητικές δυσκολίες και όσοι δεν μπορούν να οδηγήσουν ενδέχεται να αποκτήσουν πρωτόγνωρη αυτονομία στις μετακινήσεις τους. 

Τι σημαίνει αυτό για την ασφάλιση;

Εδώ βρίσκεται ίσως η μεγαλύτερη ανατροπή. Σήμερα η ασφάλιση αυτοκινήτου βασίζεται κυρίως στον κίνδυνο που δημιουργεί ο οδηγός. Αύριο ο κίνδυνος μπορεί να μεταφερθεί στο λογισμικό. Αν ένα πλήρως αυτόνομο όχημα προκαλέσει ατύχημα, ποιος ευθύνεται; Ο ιδιοκτήτης; Ο κατασκευαστής; Ο προγραμματιστής του λογισμικού; Ο πάροχος δεδομένων;

Το ερώτημα αυτό απασχολεί ήδη νομοθέτες και ασφαλιστικές εταιρείες σε όλη την Ευρώπη. Πολλοί ειδικοί θεωρούν ότι σταδιακά ένα μέρος της ευθύνης θα μεταφερθεί από τον οδηγό προς τους κατασκευαστές και τους παρόχους τεχνολογίας. 

Αυτό σημαίνει ότι η παραδοσιακή ασφάλιση αυτοκινήτου θα εξελιχθεί σε ένα πολύ πιο σύνθετο οικοσύστημα ασφαλιστικών καλύψεων που θα περιλαμβάνει λογισμικό, κυβερνοασφάλεια, ευθύνη προϊόντος και διαχείριση δεδομένων.

Το συμπέρασμα

Θα δούμε οχήματα χωρίς οδηγό μέσα στη ζωή μας; Σχεδόν σίγουρα ναι. Θα είναι όμως παντού; Μάλλον όχι. Η επόμενη εικοσαετία θα είναι μια μεταβατική περίοδος όπου συμβατικά, ημιαυτόνομα και πλήρως αυτόνομα οχήματα θα συνυπάρχουν. Οι μεγαλύτερες αλλαγές ίσως δεν αφορούν το ίδιο το αυτοκίνητο, αλλά τον τρόπο με τον οποίο μετακινούμαστε, ασφαλιζόμαστε και αντιλαμβανόμαστε την έννοια της ευθύνης στον δρόμο.

Και αν κάτι είναι βέβαιο, είναι ότι η ασφαλιστική αγορά θα βρίσκεται στην πρώτη γραμμή αυτής της μετάβασης.

Αναδημοσίευση: www.underwriter.gr

Το άρθρο Θα δούμε αυτοκίνητα χωρίς οδηγό σε αυτή τη ζωή; εμφανίστηκε πρώτα στο Xirogiannopoulos Insurance Brokers.

Οι φυσικές καταστροφές γίνονται ολοένα συχνότερες, πιο έντονες και κυρίως πιο απρόβλεπτες, αναγκάζοντας την ασφαλιστική αγορά να επαναπροσδιορίσει τον τρόπο με τον οποίο αξιολογεί και διαχειρίζεται τον κίνδυνο. Όπως αναδεικνύει πρόσφατο δημοσίευμα του XPRIMM, η εποχή κατά την οποία το παρελθόν αποτελούσε ασφαλή οδηγό για την πρόβλεψη του μέλλοντος φαίνεται να έχει οριστικά παρέλθει. Η κλιματική αλλαγή δεν αυξάνει μόνο τις ζημιές· αμφισβητεί τις ίδιες τις βάσεις πάνω στις οποίες οικοδομήθηκε επί δεκαετίες η ασφάλιση περιουσίας. 

Η ασφαλιστική αγορά βρίσκεται μπροστά σε μια ιστορική καμπή. Για πολλές δεκαετίες, οι ασφαλιστικές εταιρείες στηρίζονταν στα ιστορικά στοιχεία ζημιών για να εκτιμήσουν τη συχνότητα και τη σοβαρότητα των κινδύνων και να διαμορφώσουν τα ασφάλιστρα. Η προσέγγιση αυτή λειτούργησε αποτελεσματικά όσο το κλίμα παρέμενε σχετικά σταθερό. Σήμερα όμως, η πραγματικότητα έχει αλλάξει.

Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής εξελίσσονται με τέτοια ταχύτητα ώστε τα δεδομένα του παρελθόντος δεν επαρκούν πλέον για να προβλέψουν το μέλλον. Οι πλημμύρες, οι πυρκαγιές, οι καταιγίδες και τα ακραία καιρικά φαινόμενα εμφανίζονται με μεγαλύτερη ένταση και σε περιοχές που μέχρι πρότινος θεωρούνταν χαμηλού κινδύνου, δημιουργώντας νέα δεδομένα για την ασφαλιστική αγορά. 

Το ζήτημα αυτό βρέθηκε στο επίκεντρο δύο σημαντικών ευρωπαϊκών συνεδρίων, στην Κροατία και την Πολωνία, όπου στελέχη ασφαλιστικών εταιρειών, επιστήμονες και ειδικοί στη διαχείριση κινδύνων συμφώνησαν ότι τα παραδοσιακά μοντέλα ανάληψης κινδύνου χρειάζονται πλέον ριζική αναθεώρηση. 

Όπως τόνισε η Διευθύνουσα Σύμβουλος της Allianz Croatia, Marijana Jakovac, ο ρόλος των ασφαλιστικών εταιρειών δεν μπορεί να περιορίζεται στην καταβολή αποζημιώσεων μετά από μια καταστροφή. Αντίθετα, οι ασφαλιστές καλούνται να λειτουργήσουν ως ενεργοί συνεργάτες των πελατών τους, βοηθώντας τους να κατανοήσουν καλύτερα τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν και να λάβουν εγκαίρως μέτρα πρόληψης. 

Η αλλαγή αυτή σηματοδοτεί μια βαθύτερη μετατόπιση της φιλοσοφίας του κλάδου. Η ασφάλιση δεν αντιμετωπίζεται πλέον αποκλειστικά ως μηχανισμός αποζημίωσης μετά την επέλευση της ζημιάς, αλλά ως εργαλείο ενίσχυσης της ανθεκτικότητας επιχειρήσεων και νοικοκυριών απέναντι στους κλιματικούς κινδύνους.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκαν και οι παρεμβάσεις στο Πολωνικό Συνέδριο Ασφαλιστικών Διαμεσολαβητών, όπου ο καθηγητής κλιματολογίας Szymon Malinowski χαρακτήρισε χαρακτηριστικά την ασφαλιστική βιομηχανία «το καναρίνι στο ανθρακωρυχείο» της παγκόσμιας οικονομίας. Με την έκφραση αυτή θέλησε να υπογραμμίσει ότι οι ασφαλιστικές είναι από τους πρώτους θεσμούς που αντιλαμβάνονται τις οικονομικές συνέπειες της κλιματικής αλλαγής, καθώς καλούνται να αποτιμήσουν και να χρηματοδοτήσουν τους κινδύνους που αυτή δημιουργεί. 

Σύμφωνα με τον ίδιο, οι νέοι κλιματικοί κίνδυνοι δεν είναι μόνο συχνότεροι αλλά και περισσότερο σύνθετοι. Επηρεάζονται ταυτόχρονα από περιβαλλοντικούς, κοινωνικούς και οικονομικούς παράγοντες, γεγονός που καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την ποσοτικοποίησή τους με τις κλασικές αναλογιστικές μεθόδους. 

Η απάντηση της αγοράς βρίσκεται πλέον στην τεχνολογία και στην επιστήμη. Οι ασφαλιστικές επενδύουν ολοένα περισσότερο σε δορυφορικά δεδομένα, γεωχωρικές αναλύσεις, τεχνητή νοημοσύνη, μοντέλα πρόβλεψης και εργαλεία αξιολόγησης κινδύνου σε επίπεδο μεμονωμένου ακινήτου. Παράλληλα, αξιοποιούν επιστημονική γνώση γύρω από την κλιματική αλλαγή, καθώς και δείκτες ESG, προκειμένου να αποκτήσουν πιο ολοκληρωμένη εικόνα των κινδύνων που καλούνται να ασφαλίσουν. 

Ιδιαίτερη βαρύτητα αποκτά και η ενημέρωση των πολιτών. Παρότι η ανησυχία για την κλιματική αλλαγή αυξάνεται, πολλοί ιδιοκτήτες κατοικιών και επιχειρήσεων εξακολουθούν να μην γνωρίζουν πώς μπορούν να μειώσουν την έκθεσή τους σε φυσικούς κινδύνους. Για τον λόγο αυτό, οι ασφαλιστικές αναπτύσσουν νέες υπηρεσίες, εργαλεία και συμβουλευτικές εφαρμογές που επιτρέπουν στους πελάτες να εντοπίζουν τις ευπάθειες των ακινήτων τους πριν εκδηλωθεί μια ζημιά. 

Οι εξελίξεις αυτές αποκτούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον και για την ελληνική αγορά. Μετά τις μεγάλες πυρκαγιές και τις καταστροφικές πλημμύρες των τελευταίων ετών, η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις ευρωπαϊκές χώρες που καλούνται να προσαρμοστούν ταχύτερα στη νέα πραγματικότητα. Η αύξηση των ασφαλισμένων ζημιών, οι πρωτοβουλίες για ενίσχυση της ασφάλισης κατοικιών και επιχειρήσεων και η συζήτηση γύρω από τη δημιουργία μηχανισμών συνεργασίας δημόσιου και ιδιωτικού τομέα δείχνουν ότι η προσαρμογή έχει ήδη ξεκινήσει.

Το βασικό συμπέρασμα του δημοσιεύματος του XPRIMM είναι σαφές: η κλιματική αλλαγή δεν αυξάνει μόνο τη συχνότητα των φυσικών καταστροφών. Υποχρεώνει την ασφαλιστική βιομηχανία να επανασχεδιάσει τα εργαλεία, τα μοντέλα και τη φιλοσοφία της. Η επιτυχία των ασφαλιστικών εταιρειών τα επόμενα χρόνια δεν θα εξαρτηθεί μόνο από την οικονομική τους ισχύ, αλλά και από την ικανότητά τους να συνδυάσουν την επιστημονική γνώση, τις νέες τεχνολογίες και την πρόληψη, ώστε να προσφέρουν ουσιαστική ανθεκτικότητα σε μια εποχή όπου το παρελθόν δεν αποτελεί πλέον αξιόπιστο οδηγό για το μέλλον.

Αναδημοσίευση: www.underwriter.gr

Το άρθρο Η κλιματική κρίση αλλάζει τους κανόνες στην ασφάλιση περιουσίας – Γιατί τα παραδοσιακά μοντέλα δεν αρκούν πλέον εμφανίστηκε πρώτα στο Xirogiannopoulos Insurance Brokers.

Η επαγγελματική εξουθένωση εξελίσσεται σε στάδια, καθώς οι απαιτήσεις και οι εργασιακοί στρεσογόνοι παράγοντες λειτουργούν σωρευτικά. Η κατανόηση των χαρακτηριστικών του κάθε σταδίου μπορεί να μας βοηθήσει να αναγνωρίσουμε τα σημάδια του burn-out πριν αυτό εξελιχθεί σε κίνδυνο για την υγεία.

Τι είναι το σύνδρομο του burn-out;

Τις τελευταίες δεκαετίες, η έννοια του burn-out αποτελεί συχνό θέμα συζήτησης μεταξύ των εργαζομένων. Το 2019, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) παρείχε διευκρινίσεις χαρακτηρίζοντας το burn-out ως ένα σύνδρομο που συνδέεται με το επαγγελματικό περιβάλλον.

Σύμφωνα, λοιπόν, με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, το σύνδρομο αυτό γνωστό και ως Σύνδρομο Επαγγελματικής Εξουθένωσης, χαρακτηρισμός ο οποίος δεν αποτελεί ιατρική διάγνωση, προκαλείται από “χρόνιο εργασιακό στρες, το οποίο δεν έχει αντιμετωπιστεί επιτυχώς”. Συνδέεται κυρίως με εξωτερικούς παράγοντες, όπως π.χ. με δυσλειτουργίες στον χώρο εργασίας.

Το σύνδρομο burn-out μπορεί να επηρεάσει την ψυχική, σωματική και συναισθηματική κατάσταση του ατόμου. Τα συναισθήματα της επαγγελματικής εξουθένωσης εμφανίζονται συνήθως όταν είστε καταβεβλημένοι και αισθάνεστε ότι δεν μπορείτε πλέον να αντεπεξέλθετε στις δυσκολίες της δουλειάς σας.

Ο όρος «burn-out» χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά  τη δεκαετία του 1970 από τον Αμερικανό ψυχολόγο Herbert Freudenberger για να περιγράψει επαγγελματίες της ιατρικής, όπως γιατρούς και νοσηλευτές, οι οποίοι ένιωθαν εξουθενωμένοι από την εξαιρετικά κοπιώδη εργασία τους. Αργότερα, ο όρος εξελίχθηκε για να συμπεριλάβει κάθε εργαζόμενο επαγγελματία που βιώνει εξάντληση και αδυναμία να ανταπεξέλθει στα καθημερινά του καθήκοντα.

Φυσικά, η πανδημία COVID-19 έχει μεγεθύνει την επαγγελματική εξουθένωση, ιδίως μεταξύ των εργαζομένων στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης, σχεδόν κατά 10 τοις εκατό.

Άγχος vs Σύνδρομο Burn-out

Δεν πρέπει να συγχέουμε όμως την επαγγελματική εξουθένωση με το άγχος.

Το άγχος αφορά τη συνθήκη του να έχουμε πάρα πολλά να διαχειριστείτε, πάρα πολλές ευθύνες, πάρα πολλές ώρες εργασίας.

Η επαγγελματική εξουθένωση είναι το αντίθετο. Συνήθως αισθανόμαστε  ότι δεν έχουμε αρκετά -δεν έχουμε αρκετά κίνητρα, δεν έχουμε αρκετή ενέργεια, δεν μας φροντίζουν αρκετά.

Αντίστοιχου τύπου σύγχυση μπορεί να προκύψει και αναφορικά με την κατάθλιψη όταν αυτή παρερμηνεύεται σαν εξουθένωση. Ορισμένα συμπτώματα που σχετίζονται με την κατάθλιψη, όπως η εξάντληση και η δυσκολία διεκπεραίωσης καθηκόντων, μπορούν να «μεταμφιεστούν» σε σύνδρομο burn-out. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η επαγγελματική εξουθένωση σχετίζεται με την εργασία και δεν επηρεάζει την καθημερινή μας ζωή. Η κατάθλιψη, από την άλλη πλευρά, επηρεάζει κάθε πτυχή της καθημερινότητάς μας με επίμονα συναισθήματα απελπισίας, αναξιότητας ή αδυναμίας.

Ειδικά σε περιπτώσεις μειωμένης αυτοεκτίμησης, μη ρεαλιστικών προσδοκιών στον εργασιακό χώρο ή αδυναμίας αντιμετώπισης στρεσογόνων παραγόντων, υπάρχει αυξημένος κίνδυνος εμφάνισης του εν λόγω συνδρόμου. Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση μεγάλου φόρτου εργασίας, όταν υπάρχουν συγκρούσεις στο εργασιακό περιβάλλον ή οι απολαβές είναι μειωμένες.

Ποια είναι τα 5 στάδια του συνδρόμου burn-out;

Η επαγγελματική εξουθένωση δεν εμφανίζεται ξαφνικά. Αντίθετα, οι σκέψεις, τα συναισθήματα και οι ενέργειές μας εξελίσσονται μέσα από μια σειρά σταδίων. Τα αρχικά στάδια μπορεί να μη φαίνονται πολλά αλλά ενδεχομένως τελικά να οδηγήσουν σε μια φάση συνήθειας, η διάρκεια της οποίας δυσκολεύει την εκτέλεση των επαγγελματικών μας καθηκόντων.

Περίοδος «μέλιτος»

Όπως η φάση του μήνα του μέλιτος σε έναν γάμο, το στάδιο αυτό χαρακτηρίζεται από ενέργεια και αισιοδοξία. Είτε πρόκειται για την έναρξη ενός νέου επαγγελματικού βήματος είτε για τη διαχείριση μιας νέας εργασιακής συνθήκης, είναι σύνηθες να βιώνουμε ένα αίσθημα ικανοποίησης, το οποίο οδηγεί σε περιόδους παραγωγικότητας και στην ικανότητα να αξιοποιείτε τη δημιουργική σας πλευρά.

Έναρξη της φάσης του στρες

Η φάση του μέλιτος φθίνει και αρχίζουμε να βιώνουμε άγχος. Δεν είναι κάθε δευτερόλεπτο της ημέρας μας αγχωτικό αλλά οι στιγμές κατά τις οποίες το άγχος μάς κυριεύει είναι πιο συχνές και πιο έντονες. Στην αρχή αυτού του σταδίου, καλό είναι να προσέξουμε τυχόν σωματικά ή ψυχικά σημάδια. Μπορεί να αρχίσουμε να χάνουμε πιο εύκολα τη συγκέντρωσή μας ή να είμαστε λιγότερο παραγωγικοί κατά τη διεκπεραίωση εργασιών. Σωματικά, αρχίζει να εμφανίζεται κόπωση, καθιστώντας πιο δύσκολο το να κοιμηθούμε ή να απολαύσουμε δραστηριότητες εκτός εργασίας.

Φάση χρόνιου στρες

Φτάνουμε σε ένα σημείο κατά το οποίο το άγχος γίνεται πιο επίμονο ή ακόμα και χρόνιο. Καθώς η εξωγενής πίεση αυξάνεται, το άγχος είναι πιθανό να επηρεάζει σταθερά την εργασία μας. Παραδείγματα περιλαμβάνουν αίσθημα απάθειας, μη έγκαιρη ολοκλήρωση της εργασίας, καθυστέρηση στη δουλειά ή αναβλητικότητα κατά τη διάρκεια εργασιών. Σε κοινωνικό επίπεδο, μπορεί να αποτραβηχτούμε από τις συνήθεις συζητήσεις που σχετίζονται με την εργασία. Σε άλλες περιπτώσεις, ενδεχομένως να θυμώσουμε και να ξεσπάσουμε σε συναδέλφους. Δεν είναι λίγες οι φορές που αυτά τα συναισθήματα μεταφέρονται στο σπίτι και υπάρχει πιθανότητα να επηρεάσουν τις σχέσεις με τους φίλους και την οικογένεια.

Φάση εξουθένωσης

Η φάση αυτή ξεκινά όταν δεν είναι σπάνιες οι φορές που φτάνουμε στα όριά μας και δεν μπορείτε πλέον να λειτουργούμε όπως θα κάναμε υπό φυσιολογικές συνθήκες. Τα προβλήματα στη δουλειά αρχίζουν να μας προκαλούν εμμονή. Κατά καιρούς, μπορεί επίσης να αισθανόμαστε μουδιασμένοι και να βιώνουμε ακραία αυτοαμφισβήτηση. Τα σωματικά συμπτώματα γίνονται έντονα, οδηγώντας σε χρόνιους πονοκεφάλους, στομαχικές διαταραχές και γαστρεντερικά προβλήματα. Οι φίλοι και τα μέλη της οικογένειας μπορεί επίσης να παρατηρήσουν αλλαγές στη συμπεριφορά μας.

Φάση μονιμοποίησης της εξουθένωσης

Αν δεν αντιμετωπιστεί, το σύνδρομο του burn-out μπορεί να γίνει μέρος της καθημερινότητάς μας και τελικά να οδηγήσει σε άγχος ή κατάθλιψη. Μπορεί επίσης να αρχίσουμε να βιώνουμε χρόνια ψυχική και σωματική κόπωση η οποία μας εμποδίζει να εργαστούμε. Γίνεται ορατό το ενδεχόμενο να θέσουμε σε κίνδυνο τα εργασιακά μας κεκτημένα ή την ενδεχόμενη ανέλιξή μας.

Ποια είναι τα συμπτώματα του συνδρόμου του burn-out;

Τα συμπτώματα της επαγγελματικής εξουθένωσης ποικίλλουν ανάλογα με τη φάση στην οποία βρισκόμαστε. Σε γενικές γραμμές, υπάρχουν τρία συμπτώματα που πρέπει να γνωρίζουμε: εξάντληση, «χάσιμο» του εαυτού μας (αποπροσωποποίηση) και μειωμένο αίσθημα προσωπικής ολοκλήρωσης.

Εξάντληση: εμφάνιση ψυχικής και σωματικής κόπωσης. Η ενέργεια που συνήθως έχουμε εξασθενεί λόγω επίμονης εξάντλησης.

Αποπροσωποποίηση: πρόκειται για ένα αίσθημα αδιαφορίας. Με άλλα λόγια, αρχίζουμε να αισθανόμαστε μουδιασμένοι. Για παράδειγμα, μπορεί να γίνουμε πιο κυνικοί σε ό,τι αφορά τα συναισθήματα και την εσωτερική μας λειτουργία εν γένει ή ενδεχομένως να απωλέσουμε την ικανότητα να επικοινωνούμε αποτελεσματικά με τους ανθρώπους.

Μειωμένο αίσθημα προσωπικής ολοκλήρωσης: Τείνει να εκδηλώνεται όταν αισθανόμαστε ότι η εργασία μας δεν μας ικανοποιεί και παράλληλα είμαστε ανίκανοι να τη φέρουμε εις πέρας. Για παράδειγμα, ενδεχομένως να μην λαμβάνουμε από την εργασία μας την ίδια ευχαρίστηση, την οποία συνηθίζαμε να λαμβάνουμε. Η δημιουργικότητά μας μπορεί να μειωθεί και ενδεχομένως να γίνει πιο δύσκολο το να συγκεντρωθούμε.

Τα συμπτώματα μπορεί επίσης να αποκτήσουν σωματικό, συναισθηματικό ή συμπεριφορικό χαρακτήρα.

Τα σωματικά συμπτώματα περιλαμβάνουν:

• Αίσθημα κόπωσης
• Δυσκολία στον ύπνο
• Αλλαγή της όρεξης
• Αντιμετώπιση πονοκεφάλων ή μυϊκού πόνου

Τα συναισθηματικά συμπτώματα περιλαμβάνουν:

• Έλλειψη κινήτρων
• Συναισθήματα αυτοαμφισβήτησης
• Αίσθηση αποτυχίας ή μοναξιάς
• Γενικευμένο αίσθημα δυσαρέσκειας

Τα συμπεριφορικά συμπτώματα περιλαμβάνουν:

• Αίσθημα δυσαρέσκειας
• Κοινωνική απομόνωση
• Μη διεκπεραίωση των αρμοδιοτήτων μας
• Εκρήξεις θυμού που σχετίζονται με την εργασία

Πως μπορούμε να ανακάμψουμε από το σύνδρομο burn-out;

Το σύνδρομο της επαγγελματικής εξουθένωσης πιθανώς ακούγεται αρκετά αγχωτικό γεγονός που ενδεχομένως μας κάνει να αναρωτιόμαστε αν θα μπορέσουμε ποτέ να ανακάμψετε από αυτό. Υπάρχουν τρόποι να ανακάμψουμε και να μάθουμε να απολαμβάνουμε ξανά την εργασία μας.

1. Καταρχάς, πρέπει να είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας και να αναγνωρίσουμε ότι αντιμετωπίζουμε συμπτώματα επαγγελματικής εξουθένωσης.
2. Καλό θα ήταν να μιλήσουμε στον εργοδότη μας και να τον ενημερώσουμε για τις τρέχουσες δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε. Ίσως να μας προτείνουν να πάρετε κάποιες μέρες άδεια για να επαναφορτίσουμε τις μπαταρίες μας. Αν δε συμβεί κάτι τέτοιο, θα μπορούσαμε να ζητήσουμε μια ή δύο ημέρες άδειας ώστε να έχουμε την ευκαιρία να κάνουμε ένα βήμα πίσω και να επανεκτιμήσουμε την κατάστασή μας. Θα πρέπει να σκεφτούμε σοβαρά το ενδεχόμενο να κάνουμε διακοπές έτσι ώστε να χαλαρώσουμε πραγματικά.
3. Πριν επιστρέψουμε, καλό είναι να έχουμε βρει νέους τρόπους για να ανταπεξέλθουμε στη δουλειά μας, οι οποίοι θα μας βοηθήσουν να βρούμε ισορροπία μεταξύ της επαγγελματικής και της προσωπικής μας ζωής. Είναι σημαντικό να δώσουμε προτεραιότητα στην αυτοφροντίδα και να αφιερώσουμε χρόνο στον εαυτό μας. Αυτό μπορεί να είναι τόσο απλό όσο το να κάνουμε διαλείμματα κατά τη διάρκεια της ημέρας ή να πάμε μια βόλτα μετά το μεσημεριανό γεύμα. Σε στιγμές έντονου άγχους, μπορεί να είναι βοηθητικό το να εξασκηθούμε σε διάφορες τεχνικές αναπνοής.
4. Ενώ βρισκόμαστε στον χώρο εργασίας μας, καλό είναι να θέτουμε τα όριά μας. Οι άνθρωποι όταν πρωτοπροσλαμβάνονται σε μια καινούρια θέση εργασίας τείνουν να λένε “ναι” σε όλα, καθώς θεωρούν ότι είναι απαραίτητο να δείξουν την αξία τους στο αφεντικό τους, με κάθε πιθανή αφορμή. Αυτό είναι κάτι που μπορεί να γίνει επικίνδυνο. Αργά ή γρήγορα, μπορεί να βρεθούμε εν μέσω πάρα πολλών καθηκόντων. Για να λύσουμε αυτό το πρόβλημα, ας μη φοβόμαστε να πούμε “όχι”.
5. Η γνώση των ορίων μας περιλαμβάνει επίσης ένα καθορισμένο πρόγραμμα εργασίας συγκεκριμένων ωρών. Στο σημερινό περιβάλλον εργασίας από το σπίτι, είναι εύκολο να είστε ευέλικτοι και να εργάζεστε περισσότερες ώρες ή να απαντάτε σε μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή μηνύματα μετά το πέρας του ωραρίου εργασίας. Ενώ η απάντηση σε μια κλήση τη νύχτα μπορεί να φαίνεται ακίνδυνη, μπορεί να οδηγήσει σε καταστάσεις που μπορούν να μονιμοποιηθούν.

Αν αντιμετωπίζετε σύνδρομο burn-out και δεν είστε σίγουροι για το πού να απευθυνθείτε, ζητήστε από τον γιατρό σας να σας παραπέμψει σε έναν σύμβουλο ψυχικής υγείας. Ειδικοί επαγγελματίες υγείας μπορούν να σας βοηθήσουν να αναπτύξετε στρατηγικές αντιμετώπισης του προβλήματος και να σας διευκολύνουν να βρείτε τη χρυσή τομή με την εργασία σας.

Αναδημοσίευση: www.sosiatroi.gr

Το άρθρο Σύνδρομο Burn Out (Επαγγελματική εξουθένωση) στον εργασιακό χώρο εμφανίστηκε πρώτα στο Xirogiannopoulos Insurance Brokers.

του Γιώργου Μούζου

Για πολλά χρόνια, η ασφάλιση αυτοκινήτου λειτουργούσε σχεδόν με τον ίδιο τρόπο. Οι ασφαλιστικές διαχώριζαν τους οδηγούς σε μεγάλες κατηγορίες κινδύνου και πάνω εκεί «έχτιζαν» τα ασφάλιστρα. Η ηλικία, ο τόπος κατοικίας, το μοντέλο του αυτοκινήτου και το ιστορικό ζημιών καθόριζαν σε μεγάλο βαθμό την εικόνα του πελάτη. Σήμερα, όμως, η αγορά αρχίζει να αλλάζει πιο ουσιαστικά απ’ όσο φαίνεται με την πρώτη ματιά.

Όχι επειδή άλλαξαν τα συμβόλαια, αλλά επειδή άλλαξαν τα δεδομένα που έχουν πλέον στη διάθεσή τους οι ασφαλιστικές εταιρείες.

Τα συνδεδεμένα οχήματα, η τηλεματική, τα συστήματα υποβοήθησης οδηγού και η συνεχής συνδεσιμότητα των νέων οχημάτων δημιουργούν ένα περιβάλλον όπου ο ασφαλιστής μπορεί να γνωρίζει πολύ περισσότερα για τον πραγματικό τρόπο χρήσης ενός αυτοκινήτου.

Και αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη μεταβολή που έχει γνωρίσει ο κλάδος εδώ και δεκαετίες.

Ο «μέσος οδηγός» αρχίζει να εξαφανίζεται

Μέχρι πρόσφατα, δύο άνθρωποι με παρόμοιο όχημα και αντίστοιχο ασφαλιστικό ιστορικό θεωρούνταν σχεδόν ίδιος κίνδυνος για την ασφαλιστική εταιρεία. Στην πράξη, όμως, μπορεί να οδηγούσαν εντελώς διαφορετικά.

Ο ένας να χρησιμοποιούσε το αυτοκίνητο ελάχιστα, κυρίως σε ασφαλείς διαδρομές και χωρίς επιθετική συμπεριφορά πίσω από το τιμόνι. Ο άλλος να βρισκόταν καθημερινά σε συνθήκες έντονης κυκλοφορίας, να οδηγούσε πολλές ώρες τη νύχτα ή να είχε σαφώς πιο επιβαρυμένη οδηγική συμπεριφορά.

Για χρόνια, αυτές οι διαφορές χάνονταν μέσα στον «μέσο όρο» της αγοράς.

Σήμερα, όμως, αυτό αρχίζει να αλλάζει. Σε αρκετές διεθνείς αγορές, οι ασφαλιστικές χρησιμοποιούν ήδη τηλεματική και μοντέλα ασφάλισης βάσει χρήσης ßπου επιτρέπουν πολύ πιο προσωποποιημένη αξιολόγηση κινδύνου.

Γιατί πλέον δεν πρέπει να τιμολογείται απλώς το ποιος είσαι, αλλά το πώς κινείσαι καθημερινά στον δρόμο.

Η τεχνολογία αλλάζει και τη λογική του underwriting

Αυτό δεν σημαίνει ότι η παραδοσιακή ασφάλιση εξαφανίζεται από τη μια μέρα στην άλλη. Η μετάβαση είναι πιο σταδιακή και πολύ πιο σύνθετη. Ωστόσο, είναι σαφές ότι η αγορά απομακρύνεται αργά από το μοντέλο της «μαζικής» αξιολόγησης, γεγονός που επηρεάζει άμεσα τον τρόπο που λειτουργεί το underwriting. Οι ασφαλιστικές αποκτούν πλέον πρόσβαση σε πολύ πιο ακριβή εικόνα κινδύνου, έχοντας τη δυνατότητα να εντοπίσουν μοτίβα συμπεριφοράς, να καταλάβουν πώς χρησιμοποιείται πραγματικά ένα όχημα και να διαφοροποιήσουν την τιμολόγηση με τρόπους που πριν λίγα χρόνια ήταν αδύνατοι. Μάλιστα σε αρκετές αγορές του εξωτερικού, ήδη εφαρμόζονται μοντέλα pay how you drive ή pay per mile, ιδιαίτερα σε νεότερες ηλικίες και εταιρικούς στόλους. Και παρότι στην Ελλάδα βρισκόμαστε ακόμη σε πρώιμο στάδιο, η κατεύθυνση της αγοράς είναι πλέον ξεκάθαρη.

Το αυτοκίνητο είναι πλέον μια ψηφιακή πλατφόρμα

Την ίδια στιγμή, αλλάζει και το ίδιο το όχημα, μιας και τα νέα αυτοκίνητα είναι γεμάτα αισθητήρες, λογισμικά, συστήματα ADAS και cloud συνδεσιμότητα. Παράγουν τεράστιο όγκο δεδομένων και απαιτούν διαφορετική αντιμετώπιση τόσο στην επισκευή όσο και στην ασφάλιση. Μια απλή σύγκρουση που παλαιότερα αφορούσε μόνο λαμαρίνες και ανταλλακτικά, σήμερα μπορεί να περιλαμβάνει recalibration καμερών, έλεγχο αισθητήρων ή ακόμη και software diagnostics.

Αυτό αλλάζει όχι μόνο το κόστος αποζημίωσης, αλλά και τη συνολική φιλοσοφία αξιολόγησης κινδύνου, με τον ασφαλιστή να καλείται πλέον να κατανοήσει πολύ περισσότερα πράγματα από όσα απαιτούσε η αγορά πριν δέκα χρόνια.

Η πραγματική διαφορά δεν θα είναι μόνο η τιμή

Μέσα σε αυτό το νέο περιβάλλον, ο ανταγωνισμός αλλάζει χαρακτήρα. Για πολλά χρόνια, η αγορά αυτοκινήτου κινήθηκε έντονα γύρω από τη χαμηλότερη τιμή, όμως όσο η ασφάλιση γίνεται πιο προσωποποιημένη, τόσο πιο σημαντική θα γίνεται και η ποιότητα αξιολόγησης κινδύνου.

Ο πελάτης θα περιμένει από την ασφαλιστική να «καταλαβαίνει» καλύτερα το δικό του προφίλ και όχι να τον αντιμετωπίζει σαν έναν ακόμη αριθμό μέσα σε μια γενική κατηγορία.

Και εδώ ο ρόλος του ασφαλιστή αποκτά νέα σημασία. Γιατί ο επαγγελματίας της αγοράς δεν θα χρειάζεται μόνο να εξηγεί καλύψεις και εξαιρέσεις. Θα χρειάζεται να εξηγεί και την ίδια τη λογική πίσω από τη νέα εποχή της τιμολόγησης.

H ασφάλιση περνά σιωπηλά σε μια νέα εποχή

Η μεγάλη αλλαγή στην ασφάλιση αυτοκινήτου δεν θα έρθει ξαφνικά με έναν νέο νόμο ή με μια θεαματική τεχνολογική ανακοίνωση. Ήδη εξελίσσεται, αθόρυβα αλλά σταθερά, μέσα από τα δεδομένα, τη συνδεσιμότητα και την όλο και πιο εξατομικευμένη κατανόηση του κινδύνου.

Και ίσως αυτό είναι το πιο ουσιαστικό σημείο της επόμενης δεκαετίας για τον ασφαλιστικό κλάδο: ότι ο «μέσος οδηγός» αρχίζει σταδιακά να παύει να υπάρχει.

Στη θέση του εμφανίζεται κάτι πολύ πιο σύνθετο: ένας οδηγός που αξιολογείται όλο και περισσότερο με βάση την πραγματική του συμπεριφορά, τη χρήση του οχήματος και το ψηφιακό αποτύπωμα που αφήνει πίσω από κάθε διαδρομή.

Αναδημοσίευση: www.nextdeal.gr

Το άρθρο Γιατί η ασφάλιση αυτοκινήτου αρχίζει να εγκαταλείπει το “μοντέλο για όλους” εμφανίστηκε πρώτα στο Xirogiannopoulos Insurance Brokers.

Η ταχεία εξάπλωση της τεχνητής νοημοσύνης στις επιχειρήσεις αρχίζει να προκαλεί έντονο προβληματισμό στην ασφαλιστική αγορά, καθώς αυξάνονται οι φόβοι ότι τα συστήματα AI μπορεί να δημιουργήσουν νέες μορφές νομικής και ασφαλιστικής ευθύνης, με δυνητικά τεράστιο κόστος.

Αφορμή αποτελεί μια δικαστική υπόθεση στις ΗΠΑ, η οποία παρακολουθείται στενά από ασφαλιστές, brokers και νομικούς συμβούλους παγκοσμίως, καθώς ενδέχεται να καθορίσει ποιος θεωρείται υπεύθυνος όταν μια απόφαση λαμβάνεται από αλγόριθμο.

Η υπόθεση αφορά τον Derek Mobley, έναν υποψήφιο εργαζόμενο που υπέβαλε περισσότερες από εκατό αιτήσεις εργασίας μέσω μιας πλατφόρμας εύρεσης εργασίας με την επωνυμία “Workday”, χωρίς όμως καμία απο αυτές να έχει επιτυχία. Για τον λόγο αυτό αποφάσισε στη συνέχεια να καταθέσει αγωγή κατά της πλατφόρμας, υποστηρίζοντας ότι οι αλγόριθμοι του συστήματος “έκαναν διακρίσεις εις βάρος του λόγω ηλικίας”.

Η Workday απάντησε ότι δεν μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνη για αποφάσεις που σχετίζονται με τις προτιμήσεις ή τις επιλογές των επιχειρήσεων που χρησιμοποιούν το λογισμικό της. Ωστόσο, αμερικανικό δικαστήριο αποφάσισε ότι η υπόθεση μπορεί να προχωρήσει, συμπεριλαμβάνοντας και άλλους ενάγοντες που θεωρούν ότι υπήρξαν θύματα διακριτικής μεταχείρισης μέσω του ΑΙ συστήματος της πλατφόρμας.

Η εξέλιξη αυτή έχει προκαλέσει έντονη κινητικότητα στην ασφαλιστική αγορά, καθώς η συζήτηση έχει πλέον ξεπεράσει το ηθικό ερώτημα περί της διαχείρισης βιογραφικών μέσω AI. Το βασικό ερώτημα τώρα, είναι εάν η νομική ευθύνη για αποφάσεις που λαμβάνει ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης βαραίνει τον δημιουργό του λογισμικού, την επιχείρηση που το χρησιμοποιεί ή και τους δύο!

Το ζήτημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς όλο και περισσότερες εταιρείες μεταφέρουν κρίσιμες επιχειρησιακές λειτουργίες σε συστήματα AI και “AI agents”, δηλαδή αυτόνομους ψηφιακούς βοηθούς που μπορούν να λαμβάνουν αποφάσεις ή να εκτελούν ενέργειες χωρίς άμεση ανθρώπινη παρέμβαση.

Σύμφωνα με νομικούς και ασφαλιστικούς συμβούλους που μίλησαν στους Financial Times, ενδέχεται να χρειαστούν χρόνια μέχρι τα δικαστήρια να ξεκαθαρίσουν το πλαίσιο ευθύνης γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη. Για αυτό και κάποιες ασφαλιστικές εταιρείες επιχειρούν ήδη να περιορίσουν την έκθεσή τους.

Ορισμένοι μεγάλοι ασφαλιστικοί όμιλοι, όπως η AIG, έχουν ήδη κινηθεί προς την κατεύθυνση εξαίρεσης ζημιών που σχετίζονται με AI από τα ασφαλιστήρια συμβόλαια εταιρικής ευθύνης. Άλλες εταιρείες συνεχίζουν να παρέχουν κάλυψη, θέτοντας αυστηρούς περιορισμούς καθώς και ανώτατα όρια αποζημιώσεων για κινδύνους που συνδέονται με την τεχνητή νοημοσύνη.

Εκπρόσωπος του τμήματος μεταφοράς κινδύνου AI στην Aon, δήλωσε πρόσφατα ότι η ευρεία χρήση AI θα μπορούσε να δημιουργήσει συστημικό κίνδυνο για την οικονομία, σε βαθμό που ορισμένες ζημιές να θεωρούνται πρακτικά μη ασφαλίσιμες.

Όπως εξηγεί, η βασική δυσκολία είναι ότι ακόμη και οι ίδιοι οι δημιουργοί αυτών των συστημάτων δεν μπορούν να προβλέψουν με απόλυτη ακρίβεια τη συμπεριφορά τους. Αυτό διαφοροποιεί ριζικά την τεχνητή νοημοσύνη από πιο παραδοσιακούς ασφαλιστικούς κινδύνους, όπως οι φυσικές καταστροφές ή οι τρομοκρατικές επιθέσεις, όπου οι παράμετροι του κινδύνου είναι πιο σαφείς και ιστορικά καταγεγραμμένες.

Οι μεγαλύτεροι φόβοι αφορούν κυρίως κρίσιμες υποδομές. Εάν συστήματα AI χρησιμοποιηθούν σε τομείς όπως το ηλεκτρικό δίκτυο, η ύδρευση ή άλλες βασικές υπηρεσίες, ένα σοβαρό σφάλμα ή μια κυβερνοεπίθεση θα μπορούσε να προκαλέσει εκτεταμένες διακοπές λειτουργίας ακόμη και σε επίπεδο πόλης ή χώρας.

Παράλληλα, η ασφαλιστική αγορά εξετάζει ήδη εάν θα δημιουργηθεί μια εντελώς νέα ασφαλιστική κατηγορία αποκλειστικά για κινδύνους AI, όπως συνέβη στο παρελθόν με την κυβερνοασφάλεια.

‘Oλο και περισσότερες ασφαλιστικές αρχίζουν να εφαρμόζουν την ίδια στρατηγική που εφάρμοσαν πριν από δεκαετίες στα cyber risks: πρώτα εξαιρούν τον νέο κίνδυνο από τα παραδοσιακά συμβόλαια και στη συνέχεια δημιουργούν νέα, ξεχωριστά ασφαλιστικά προϊόντα.

Οι κίνδυνοι, ωστόσο, δεν περιορίζονται σε τεχνικά λάθη ή κυβερνοεπιθέσεις. Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι η AI μπορεί να δημιουργήσει ευθύνες και σε πιο απρόβλεπτες περιοχές, όπως η ψυχολογική επιρροή στους καταναλωτές ή οι λανθασμένες εμπορικές αποφάσεις.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί πρόσφατη δικαστική απόφαση κατά των Meta και Google, σύμφωνα με την οποία οι δύο εταιρείες επέδειξαν αμέλεια “ρίχνοντας” στο κοινό πλατφόρμες social media που αποδείχθηκαν εθιστικές για παιδιά και εφήβους. Οι δύο τεχνολογικοί κολοσσοί δήλωσαν ότι διαφωνούν με την απόφαση.

Σύμφωνα με στελέχη της αγοράς, αντίστοιχες αγωγές στο μέλλον θα μπορούσαν να στραφούν και κατά εταιρειών που χρησιμοποιούν AI για αύξηση πωλήσεων, τραπεζικές υπηρεσίες ή άλλες εμπορικές λειτουργίες, εάν η τεχνολογία οδηγήσει σε παραπλανητικές, επιβλαβείς ή ανεξέλεγκτες συμπεριφορές.

Το μόνο βέβαιο είναι ότι η ασφαλιστική βιομηχανία βρίσκεται μπροστά σε μια νέα εποχή κινδύνων, όπου η παραδοσιακή έννοια της ευθύνης ίσως χρειαστεί να επαναπροσδιοριστεί.

Αναδημοσίευση: www.underwriter.gr

Το άρθρο AI και ασφαλιστική ευθύνη: Ο νέος πονοκέφαλος των ασφαλιστών καθώς τα δικαστήρια εξετάζουν ποιος φταίει όταν «αποφασίζει» η τεχνητή νοημοσύνη εμφανίστηκε πρώτα στο Xirogiannopoulos Insurance Brokers.

Καθώς η Ευρώπη αντιμετωπίζει μια κλιμάκωση των καταστροφών που συνδέονται με το κλίμα και την αύξηση των σχετικών οικονομικών απωλειών, η ανάγκη για αποτελεσματικότερη διαχείριση των κινδύνων και μεγαλύτερη ανθεκτικότητα έναντι των φυσικών καταστροφών είναι πρωταρχικής σημασίας – ιδίως μέσω της εφαρμογής καινοτόμων λύσεων.

Στο πλαίσιο αυτό, EIOPA και EUSPA δημιούργησαν ένα κοινό πιλοτικό πρόγραμμα, το οποίο επικεντρώθηκε στις πλημύρες και το οποίο αξιοποιεί τα ελεύθερα προσβάσιμα δεδομένα παρατήρησης της Γης από το πρόγραμμα Copernicus για τη βελτίωση της παρακολούθησης και της διαχείρισης των φυσικών καταστροφών. Το πρόγραμμα απέδειξε ότι τα δορυφορικά δεδομένα γεωσκόπησης παρέχουν ανεξάρτητες, αντικειμενικές και σχεδόν σε πραγματικό χρόνο γεωχωρικές πληροφορίες, οι οποίες μπορούν να βελτιώσουν ουσιαστικά τις πρακτικές αξιολόγησης και διαχείρισης κινδύνων για τις ασφαλιστικές εταιρείες, τις τοπικές κοινότητες και τις εποπτικές αρχές.

«Η διαχείριση των κλιματικών κινδύνων δεν μπορεί να βασίζεται αποκλειστικά σε ιστορικά δεδομένα και στις υποθέσεις που συνάγονται από αυτά – χρειάζεται αξιόπιστα, ανεξάρτητα σημεία αναφοράς», επεσήμανε η κα Petra Hielkema, Πρόεδρος της EIOPA. «Συνδυάζοντας την εποπτική εμπειρογνωμοσύνη με τα ελεύθερα προσβάσιμα δεδομένα του προγράμματος Copernicus, αποδείξαμε ότι η διαστημική τεχνολογία μπορεί να αποτελέσει ένα πρακτικό εργαλείο για τη χρηματοοικονομική ανθεκτικότητα. Αυτή η συνεργασία καταδεικνύει ότι η Ευρώπη διαθέτει όλα τα απαραίτητα στοιχεία για να πρωτοστατήσει στην ανάπτυξη διαφανών, ελεύθερα προσβάσιμων λύσεων, που ενισχύουν τις ασφαλιστικές εταιρείες και κάνουν πιο ανθεκτικές τις κοινωνίες».

Ο κ. Rodrigo da Costa, εκτελεστικός διευθυντής της EUSPA, δήλωσε: «Η διαστημική υποδομή της Ευρώπης δεν αφορά μόνο τους δορυφόρους σε τροχιά· αφορά την παροχή πραγματικής αξίας εδώ στη Γη. Τα διαστημικά δεδομένα υποστηρίζουν καινοτόμες υπηρεσίες, που ενισχύουν την ανθεκτικότητα και υποστηρίζουν τη λήψη αποφάσεων σε όλους τους τομείς. Ενώ αυτό το πιλοτικό πρόγραμμα επικεντρώθηκε στις πλημμύρες, τα δεδομένα του Copernicus μπορούν επίσης να βοηθήσουν στην παρακολούθηση πυρκαγιών, σεισμών, κατολισθήσεων, ανεμοθύελλων, της ξηρασίας και κινδύνων που σχετίζονται με τα οικοσυστήματα. Αυτό αποτελεί ένα ισχυρό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο η διαστημική τεχνολογία μπορεί να ενισχύσει τον χρηματοπιστωτικό τομέα και να προσφέρει απτά οφέλη στην οικονομία και την κοινωνία».

Η τεχνολογία παρατήρησης της Γης –και ιδίως τα ανοιχτά, ιχνηλάσιμα δεδομένα που παρέχει το πρόγραμμα Copernicus– μπορεί να βελτιώσει τον εντοπισμό κινδύνων, να ενισχύσει τον σχεδιασμό σεναρίων και να επιταχύνει την εκτίμηση των ζημιών μετά από καταστροφές.

Οι χρηματοπιστωτικές εποπτικές αρχές μπορούν να αξιοποιήσουν την τεχνολογία αυτή για:

● τον γρήγορο εντοπισμό των πληγεισών περιοχών και των ευαίσθητων ασφαλιστικά επιχειρήσεων - Οι δορυφορικές εικόνες επιτρέπουν τη χαρτογράφηση των περιοχών που έχουν πληγεί από καταστροφές (για παράδειγμα, την έκταση και την πορεία των πλημμυρών), καθώς εξελίσσονται τα γεγονότα. Αυτά τα λεπτομερή γεωχωρικά δεδομένα μπορούν να συνδυαστούν με τις κανονιστικές αναφορές του Solvency II για την εκτίμηση του ενδεχόμενου αντίκτυπου των φυσικών καταστροφών σε μεμονωμένους ασφαλιστές (μικροπροληπτική προσέγγιση)

● να εκτιμούν έγκαιρα το συνολικό μέγεθος των ζημιών, επεκτείνοντας την ανάλυση σε μικρο-επίπεδο σε ολόκληρο τον τομέα (μακροοικονομική προοπτική). και

● να βελτιώσουν τη συγκριτική αξιολόγηση, την επικύρωση μοντέλων και τον σχεδιασμό σεναρίων και δοκιμών αντοχής, παρέχοντας αντικειμενικά, βασισμένα σε δεδομένα, σημεία αναφοράς, με τα οποία μπορούν να συγκριθούν τα αποτελέσματα των μοντέλων και οι αναφερόμενες ή υπολογισμένες ζημιές.

Αναδημοσίευση: www.aagora.gr

Το άρθρο Φυσικές Καταστροφές: Η διαστημική τεχνολογία σύμμαχος των ασφαλιστικών εταιρειών εμφανίστηκε πρώτα στο Xirogiannopoulos Insurance Brokers.